OLซิลล่า (พ่นไฟ)

 

 

อย่างที่เคยเล่าไปแล้วว่าที่ออฟฟิศอิฮั้นมีคนลาออกฮ่ะ

ก่อนจากเลยขอยกขโยงกันไปปาร์ตี้สั่งลาต่างจังหวัดกันหน่อย

แล้วก็เลยมาลงตัวที่บางแสน เพราะใกล้ดี ไม่เหนื่อย

 

ที่พักที่(ยอม)รับชาวคณะและครอบครัว 25 ชีวิต คือ laplaya boutique resort ค่ะ

 

เป็นบูติคโฮเต็ลเล็กๆเปิดใหม่อยู่ใกล้หาดบางแสน (ไม่ติดหาด ต้องข้ามถนน)

มีตึก 3-4 ชั้น ที่มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ (ดังภาพ)

 

   

....ถีบตัวทีเดียวถึงฝั่ง

...จะได้ว่ายมั้ย?

(พะยูนในภาพเป็นพรอพ อิมพอร์ตมาจากกรุงเทพ ลงไปทีน้ำหายไปครึ่งสระ กร๊ากก)

 

 

 

ห้องพักโอเคทีเดียว

 

 

นอกจากตรงตึกแล้ว ก็มีจองบ้านแบบนอนกันหลายๆคนไว้ด้วย มีห้องกลางให้ฮาเฮ

ไหนๆตอนบ่ายก็ร้อนมากกกกกทุกคนเลยหมกตัว

กินเหล้าเมาพับ เล่น Wii ดูหนังผี เล่นไพ่ กันไปตามเรื่องตามราว

อิฮั้นได้เล่นวีไปนิดหน่อยเป็นครั้งแรก 5555 (บ้านนอกที่สุด)

และพบว่าตัวเองมีสกิลกับการทำกับข้าวในวีพอใช้ได้แฮะ

(ช่างต่างจากของจริงที่สกิลขาดการพัฒนาอย่างรุนแรง)

 

แต่เพราะอิฮั้นเป็นทีมเซอร์ไพรซ์เลยไม่ค่อยได้ไปเล่นนาน

ไปจัดโน่นจัดนี่เตรียมปาร์ตี้ตอนเย็น

 

 

พื้นที่โล่งระหว่างบ้าน

มีบริการปิ้งบาร์บิคิวจากรีสอร์ท

(เนื่องจากทุกคนตั้งใจจะ ‘แหลกอย่างเลียว’ โดยไม่ต้องออกแรง)

 

 

 

 

 

พรอพพวกนี้ขนมาฮ่ะ

 

 

 

 

แต่ไฟของเค้านะ

(กล้องคอมแพค canon ixus860is แสงแค่นี้ก็ได้แค่นี้ละนะ )

 

 

 

 

หลังข้าวเย็นมีเวลาให้จัดอีเวนต์ให้ซึ้งกันเล็กน้อย

บายศรีอวยพรคนเก่าที่กำลังจะออก และต้อนรับน้องใหม่

(ที่เพิ่งเข้ามาอาทิตย์เดียวก็โดนลากมาเลย แต่เนียนดีมาก ทำตัวเหมือนอยู่มาเป็นปี - -b)

มอบเสื้อที่ระทึกที่อิฉันทำนั่นเอง

 

 

 

 

 

นายแบบนางแบบเสื้อลิมิเต็ดอิดิชั่น

 

 

 

เกิดอยากจะซีเปีย

 

 

 

และพรีเซนต์เทชั่นก่อนละครจะเริ่ม

(เป็นรีเควสของสมาคมแม่บ้านละครหลังข่าวให้รีบๆจบ...ตรูจะดูแจ๋ว)

 

 

แต่ไม่ต้องกลัวไปค่ะคุณแม่บ้าน

 

เพราะพรีเซนต์เดี๊ยนก็เกรียนเลียนแบบแจ๋ว (เรอะ)

 

 

 

ซะอย่างงั้น

 

ตรงที่วาดมีแค่นี้ ลงแค่นี้พอฮ่ะ เหนื่อย 555

 

ก่อนจะปาร์ตี้กันตามอัธยาศัย

 

 

 ---

 

เช้าวันที่สอง เพิ่งนึกได้

อ๊ะ ตรูมาบางแสนยังไม่เห็นทะเลเลย - -;;

 

ข้ามถนนไปลั้นลา ...

 

 

ผ่าง

 

 

 

 

 

หาด...ดำ

 

 

 

ทะเล....

ลงไปเดินก็......เอ่อ

 

 

ถ่ายท้องฟ้าแทนละกัน T_T (ยังดีที่ฟ้าสวย)

 

เสียดายที่ท่องเที่ยวอะ

การจัดการขยะกะน้ำไม่ดี

เสียโอกาสจากการท่องเที่ยว ทั้งๆที่ใกล้กรุงเทพ ใกล้สนามบิน

 

 

มองไปริมหาดมีร่มกะเก้าอี้ผ้าใบเรียงพรึ่บพร้อมร้านส้มตำ

แล้วก็คิดว่า

 

...ทำไมทะเลต้องมีร้านส้มตำ?

 

แล้วทำไมส้มตำมันต้องเผ็ดโคตรพ่อโคตรแม่ด้วย กว๊าซ

ส้มตำหาดบางแสนเผ็ดดดดดดดดดดด

ขนาดคนกินเผ็ดมากยังบอกเผ็ด

คนกินอาหารเด็กอย่างอิฉัน กินไปคำเดียว

วันต่อมา อาหารเป็นพิษ orz…

 

เลยหนีไปกินข้าวผัดปูในรีสอร์ทแทน (เห็นไหม อาหารเด็กจริงด้วย)

แล้วกลับบ้าน

 

 

 

 

มาทะเลไม่ได้ท้องเสียเพราะปลา แต่เสียเพราะปาปาญ่านี่แล

 

 

 

 

จบทริปสั้นสองวันเพียงเท่านี้ฮ่ะ

จุดประสงค์ของเอนทรีนี้คือ อยากลองเขียนเอนทรีนำเที่ยวแบบกด map ได้

เพราะไม่เคยลอง กร๊ากกก

 

 

ปล. ตอนแรกจะวาดแฟนอาร์ต aph ต่อ แต่มีคนมาบิวท์เพิ่ม...เดี๋ยวๆ

ปล.2 พรุ่งนี้ไปงานเลี้ยงศิษย์เก่าที่คณะ ท่าจะดึก ไม่รู้จะได้อัพไหมแฮะ

 

 

===ตอบ===

z e e n i n e ✖✖ อ๊ะ แอบยากเดินงาน FAT แต่มีงานเลี้ยงศิษย์เก่าที่คณะ....รังสิตโน่น อด

uzausa หึหึหึ สุดท้ายเราก็ลงพรีเมียร์แล้ว ช่างหัว LC แง่งๆๆ

น้องๆที่โหลดไป ยังแอบอายที่ไฟล์เหียกมาก คราวหน้าจะให้ดีกว่านี้ค่ะ แฮ่กๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

 

 

ฮวาก พอพ้นวิกฤติช่วงก่อนงานหนังสือแล้วก็ว่าง

กว่าจะได้เขียน ลืมหมด

 

เมื่อต้นเดือนได้ไปทริปต่างประเทศของที่ออฟฟิศเป็นครั้งแรกค่ะ

จริงๆควรจะได้ไปตั้งแต่ต้นเดือนธันวาปีที่แล้ว

แต่ก็นะ... ตรงกับช่วงสนามบินปิดพอดีเป๊ะ - -

เลื่อนมาแล้ว ถ้ายังไม่ได้ไปนี่ คงจะมีใครเล่นของกับทริปนี้แล้วละนะ

 

ปกติทางหน่วยงานจะเชิญลูกค้าไปทัศนศึกษาทุกปีค่ะ

แล้วทางสตาฟในทีมก็จะผัดเปลี่ยนกันไปดูแลลูกค้า

เราถือว่าโชคดี เพราะทำงานเป็นปีที่ 2 หัวหน้าทีมก็ให้ไปละ

 

ทริปของหน่วยงานนี้พิเศษอยู่อย่าง

เพราะลูกค้าที่ไปจะเป็นสถาปนิก วิศวกร

ดังนั้น ทริปจะเน้นดูงานอาคาร หรือเทคโนโลยีเด่นๆ เป็นหลัก

สถานที่ที่ไปจะไม่ใช่ที่ท่องเที่ยวปกติซักเท่าไหร่

นอกจากว่า ปีที่ไปนั้น อาคารที่เด่น มันเป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวไปเยอะด้วย

 

ตอนหาข้อมูลที่จะไปปี 2008

จะมีที่ไหนอีกที่อาคารเด่นๆขึ้นพรวดๆเป็นดอกเห็ดเท่า...ปักกิ่ง

 

 

05/03/09

เครื่องออกจากสนามบินสุวรรณภูมิตอน 10:30

แล้วก็จะบิน 4 ชม. ไปลงที่สนามบินนานาชาติปักกิ่ง

พอดีได้เครื่อง Airbus ที่มี LCD ที่ที่นั่งเลย เลยได้ดูหนังอินเดีย HSM3 (เอ๊ะ ไม่ใช่เหรอ) บนเครื่อง

หม่ำข้าว อาหารก็...แบบการบินไทย - -; - -

หลับอีกนิดหน่อย

 

ก็ถึงละ

 

credit: businessweek.com

 

สุวรรณภูมิใช้เวลา 40 กว่าปี กว่าจะเสร็จเป็นสนามบินที่ได้ชื่อว่าใหญ่ที่สุดในภูมิภาค

จนที่นี่เปิดใช้งานในอีกปีกว่าๆ ต่อมา... (อื่ม...)

 

 

 

ช่างเป็นสนามบินที่เต็มไปด้วยอะไรที่เป็นสามเหลี่ยม

 

ที่ตม.มีการชี้เราให้ไปเข้าแถวที่ China Passport ด้วย กร๊ากก

เนียน

 

ตอนก่อนออกเดินทางเช็คอุณหภูมิว่าสูงกว่าศูนย์นิดหน่อย

และด้วยมาถึงตอนบ่าย ก็โอ้ ดูแดดจัด (เหมือนบ้านเราเลย) คงไม่ค่อยหนาวมั้ง

พอออกมาขึ้นรถ ถึงกับเจี๊ยก

 

 

หนาว!

 

หนาวลม!

 

ลมแรงมากกกก หัวหูปลิว +_+;

 

แล้วพอนั่งรถออกมาเพื่อจะเข้าเมือง

 

 

รถ ติด =[]=

(เฮ่ย ถ้ามันไม่หนาวเนี่ย ปักกิ่งเหมือนกรุงเทพชัดๆ)

 

กินข้าวเย็นเสร็จ พาไปเดินถนนคนเดินหวังฝูจิ่งต่อ

(เดินได้อย่างเดียวจริงๆฮ่ะ เพราะถนนนี้มีแต่ของแบรนด์เนม - -;;)

 

 

ตอนบ่ายที่ว่าหนาว ตอนกลางคืนนี่ยิ่งกว่า

พอรถจอดเทียบให้คนเดินทะลุห้างสรรพสินค้าเพื่อออกมาที่ถนนแล้ว

อิฉันเดินทะลุประตูห้างออกมา 10 ก้าว...

 

วิ่งกลับเข้าไปตั้งหลักใหม่

 

รูดซิปเสื้อหนาวถึงคอกับควักถุงมือมาสวมเลยทีเดียวถึงออกไปเดินได้

แต่เราเดินไปดูถนนข้างๆ

 

 

 

  ที่มา fwd เมล์ สารพัดของปิ้งย่าง อยู่ที่นี่เอง

จริงๆมีปลาดาวอยู่ข้างหลังด้วย แต่ถ่ายไม่ทัน (กินยังไงน่ะ?)

เดินๆเสร็จถนนนี้ก็เผ่นเข้าไปเดินในห้าง เจอลูกค้าเดินดุ่มๆถ่ายรูปข้างในกันเกินครึ่ง เพราะหนาวแหง่กๆ ฮา

 

 

แหม เห็นแล้วนึกถึงต้นไม้โมเดล

 

สี่ทุ่มกว่าแล้วค่ะ กว่าจะเข้าที่พัก

 

พอจัดการเรื่องห้องลูกค้าเสร็จ ไกด์ก็มาสะกิด ว่าให้อยู่ข้างล่างก่อน

เราก็เหอ เอ๋อ อ่า อยู่ที่ล๊อบบี้โรงแรม

ปรากฎว่า...

ทางทัวร์เตรียมเค้กวันเกิดให้ o_O;

เราก็ว๊ากจ๊าก เตรียมทำม๊ายยย ไม่ต้องเตรียมมม เป็นสตาฟนะ ไม่ใช่แขก

แต่เค้กวันเกิดเราไม่กรี๊ดเท่าไหร่ กรี๊ดเทียนวันเกิด

ช่างเป็นเทียนที่หลั่นล้า... 

โอ๊ย เปรี้ยว เป่าเทียนวันเกิดกันที่ Marriott

ครั้งหนึ่งในชีวิต กร๊ากก

 

มีแขกกิตติมศักดิ์มากินเค้กเดี๊ยนด้วย

 

ผ่าง!

(เด็กถาปัดจุฬาวงแตกกันไปคนละทิศละทาง)

ใครว่าเค้าดุ ไม่เห็นดุเลย =3=

(หรือเพราะไปเที่ยวก็ไม่รู้)

 

 

แล้วก็ไปเดินดุ่มๆย่อยกับอาจารย์อีกตะหาก

หนาวหูหลุด ต้องเอามือคลำๆ ว่ายังอยู่รึเปล่า

 

 

 

ถ่ายห้องพักนิดนึง

 

กิมมิคของโรงแรมปิดท้าย

Good night chocolate

 

แค่วันแรกทำไมยาวเหยียดขนาดนี้?

เดี๋ยวเอนทรีหน้าพาไปเที่ยวสนาม Bird nest ค่ะ

 *โหลดโหด*

กลับมาอาทิตย์นึงแล้วเพิ่งจะอัพ กรั่กๆๆ

 

แล้วทริปนี้เป็นอย่างที่คิดจริงๆค่ะท่านผู้ชม

คือ นอกจากที่พักคืนแรกกับโปรแกรมที่ตัวต้นคิดทริปบอกว่า

“อยากส่องสัตว์” แล้ว

 

ที่เหลือว่าง...

(นี่แกจะใช้เวลาส่องสัตว์สามวันเรอะ?? )

 

เอาน่า ขำๆ

เพราะนอกจากจะแบลงค์ทั้งแก๊ง (ไป 10 คน) แล้ว

ยังมีพวกบ้างานเอาโน๊ตบุ๊คไปหลายเครื่อง

เลยต่อเน็ตหาที่เที่ยวกันในรถตู้มันเลย

รวมทั้ง เล่น msn กันแบบนี้

 

 

 

 

...ประโยชน์ของเทคโนโลยี

(ตะโกนคุยง่ายกว่ามั้ย? - -)

 

 

พักที่บ้านไร่มะค่างามที่ปากช่องฮ่ะ

เป็นรีสอร์ทเล็กๆ มีบ้านแค่ 3 หลังเอง

แต่เราเป็นกลุ่มเดียวที่พัก เลยหมือนยึดซะ

ที่พักโอเค และราคาถูก

 

 

 

 

 บรรยากาศโดยรอบ

เพื่อนต่อเน็ตส่งงานกันอุตลุด

(ผิดกะเรา ไม่เอาอะไรงานๆไปเลย เห่อๆ ถ่ายรูปเล่นโลด)

 

 

เนื่องจากเพื่อนตั้งใจมาส่องสัตว์มาก อ่ะ ก็ไปขึ้นเขาใหญ่

(ไม่ได้พัก เต็ม)

อากาศบนเขาใหญ่เย็นแบบไมได้เจอที่กรุงเทพมานาน โฮกก

 

 

(รูปประหนึ่ง need for speed)

 

เจอแต่กวาง

 

และเก้ง (....บนรถ)

 

พอลงมาหาที่กินข้าวกลับที่พัก

แล้วรออาบน้ำ

(พัก 10 คนมีห้องน้ำ 1 ห้อง เจริญสุข

ดีนะ ที่อาบคนแรก ได้ข่าวมีบางตัวไม่ยอมอาบเพราะรอไม่ไหว

ตีสองแล้วยังไม่ได้อาบ - -)

จบทริปวันแรก

 

วันที่สอง

 

เหมือนเมื่อคืน กว่าจะรออาบน้ำกันครบ ล่อไปเกือบ 10 โมง กร๊ากกก

 

(หิว!)

 

ระหว่างรอ

คุณเพื่อนก็พบทางสว่างไป  1 คน

 

 

  (จริงๆแล้วมีให้ช่วยกันคิ้วต่อ....แต่พอเหอะ )

 

ออกไปหาอะไรกินที่ตลาดปากช่อง

10 โมงกว่าแล้วยังมีคนโวยว่าอยากกินไข่ลวก โอวัลติน

...ซึ่ง เดินหามันจนเจอด้วย กร๊ากก

สามารถ

(เป็นร้านที่ทำไข่ลวกได้ใช้เวลานานกว่าไข่กระทะอีกตะหาก - -...)

 

หลังจากมื้อเช้า ก็จะไปหาเครื่องเล่นตามไร่เล่นกัน

แต่คุณคนขับรถดันหลงทาง จะพาไปเขาใหญ่อีกรอบซะงั้น

เลยไปแวะเดินเล่นที่คีรีมายา โอว หรูหราไฮโซว

 

ก่อนจะไปหาเครื่องเล่นได้สมใจอยาก

 

 ไร่ทองสมบูรณ์

 

สถานที่ท่องเที่ยวที่ไม่ปลื้มเลย คือ น้ำตกเจ็ดสาวน้อย

นั่งรถไปตั้งนาน

ไปถึง

คนเยอะ เหล้า เมา โป้งชึ่ง รับน้อง และอื่นๆ...

 

...เสื่อม...

 

ทุกคนอึ้ง เพราะแกงค์นี้เคยไปเที่ยวลาวแล้วไปน้ำตกที่หลวงพระบาง

ที่นั่นน้ำสวย สงบ เล่นน้ำก็ไม่เถื่อนขนาดนี้

คงเพราะที่นี่มันใกล้กรุงเทพไปด้วยละมัง - -....

 

หยุดเรื่องไม่ปลื้ม ไปเรื่องที่ปลื้มดีกว่า

พอดีน้องสาวเคยไปกินแล้วแนะนำร้านนี้

 

ร้านน่ารักมากกกกก

 

<< เสี่ยวถูกใจ ถ่าย 2 กล้องเลย 55

(ของอิฮั้น/เพื่อน)

บรรยากาศดีมากกกก

 

อาหารดีมากกกกก

 

ราคาโอเคเลย เทียบกับรสชาติและความเร็ว

ตกคนละปรมาณ 200นิดๆ

 

ข้อเสียเดียวคือ

หลังสั่งครั้งแรกแล้ว....บ๋อยไม่สนใจตรูเลยยย =[]=+

 

(น้องบอกทีหลังว่า เหมือนบ๋อยจะฟังภาษาไทยไม่ค่อยรู้เรื่อง

ประมาณต่างด้าวมา สั่งอะไรหลังๆหายเงียบ)

 

แต่ก็ยังแนะนำค่ะ น่านั่งมากๆ

 

วันสุดท้าย

ถึงได้รู้ว่าสิ่งมีชีวิตที่ตอนแรกระบุว่าเป็น หญิง 5 ชาย 5

อิชั้นว่ามันเป็น หญิง 10 มากกว่า

เพราะพวกเขา(เธอ)

...

อาบน้ำนานกว่าอิชั้น

...

ช้อปปิ้งนานกว่าอิชั้น (ที่ outlet)

...

แย่งเสื้อเพี่อนสาวมาลอง

 ...

แถมยอมให้เล่นแต่งหน้าด้วย

 

 

ทำออกมาแล้วเคป๊อป - -b

 

ทำผม

 

...

(เป็นผู้ชายใจดีกันจริงๆ...จริงๆแอบชอบกันใช่มั้ยพวกแกร?)

 

ปิดท้ายที่โชคชัยสเต๊กเฮ้าส์

 

ฟิเลท์สเต็ก (สันใน)หน้าตาดี

 

...ที่กินไปจนครึ่งจานแล้วก็ยังพยายามปรุงอยู่

(หมายความว่าไงคิดเอาเอง)

จริงๆอาจจะเพราะเราไม่ค่อยคุ้นสเต็กเนื้อก็ได้

(ปกติกินหมู ไก่ ปลา)

 

 

ทริป “ทริปเพื่อน(สาว)ตายดาบหน้า”

จึงเอวังด้วยประการฉะนี้

 

ปล. ร้านบ้านไม้ชายน้ำ ( Resort & Restaurant )
ที่ตั้ง: 21 หมู่บ้านเกาะแก้ว อ.ปากช่อง จ.นครราชสีมา 30130
โทร. (044) 314236 , 312134  Fax . 044 -316609
ติดต่อ     : คุณผึ้ง , คุณขวัญ
วัน/เวลาทำการ: เปิดทุกวัน 10.00-22.00 น.

ปล2. แก้ข่าว จริงๆทั้งหมดก็เป็นผู้ชายละค่า

สนใจติดต่อได้ (เอ๊ะ แอบขายเพื่อน)