OLซิลล่า (พ่นไฟ)

ฮวาก พอพ้นวิกฤติช่วงก่อนงานหนังสือแล้วก็ว่าง

กว่าจะได้เขียน ลืมหมด

เมื่อต้นเดือนได้ไปทริปต่างประเทศของที่ออฟฟิศเป็นครั้งแรกค่ะ

จริงๆควรจะได้ไปตั้งแต่ต้นเดือนธันวาปีที่แล้ว

แต่ก็นะ... ตรงกับช่วงสนามบินปิดพอดีเป๊ะ - -

เลื่อนมาแล้ว ถ้ายังไม่ได้ไปนี่ คงจะมีใครเล่นของกับทริปนี้แล้วละนะ

ปกติทางหน่วยงานจะเชิญลูกค้าไปทัศนศึกษาทุกปีค่ะ

แล้วทางสตาฟในทีมก็จะผัดเปลี่ยนกันไปดูแลลูกค้า

เราถือว่าโชคดี เพราะทำงานเป็นปีที่ 2 หัวหน้าทีมก็ให้ไปละ

ทริปของหน่วยงานนี้พิเศษอยู่อย่าง

เพราะลูกค้าที่ไปจะเป็นสถาปนิก วิศวกร

ดังนั้น ทริปจะเน้นดูงานอาคาร หรือเทคโนโลยีเด่นๆ เป็นหลัก

สถานที่ที่ไปจะไม่ใช่ที่ท่องเที่ยวปกติซักเท่าไหร่

นอกจากว่า ปีที่ไปนั้น อาคารที่เด่น มันเป็นสถานที่ที่นักท่องเที่ยวไปเยอะด้วย

ตอนหาข้อมูลที่จะไปปี 2008

จะมีที่ไหนอีกที่อาคารเด่นๆขึ้นพรวดๆเป็นดอกเห็ดเท่า...ปักกิ่ง

05/03/09

เครื่องออกจากสนามบินสุวรรณภูมิตอน 10:30

แล้วก็จะบิน 4 ชม. ไปลงที่สนามบินนานาชาติปักกิ่ง

พอดีได้เครื่อง Airbus ที่มี LCD ที่ที่นั่งเลย เลยได้ดูหนังอินเดีย HSM3 (เอ๊ะ ไม่ใช่เหรอ) บนเครื่อง

หม่ำข้าว อาหารก็...แบบการบินไทย - -; - -

หลับอีกนิดหน่อย

ก็ถึงละ

credit: businessweek.com

สุวรรณภูมิใช้เวลา 40 กว่าปี กว่าจะเสร็จเป็นสนามบินที่ได้ชื่อว่าใหญ่ที่สุดในภูมิภาค

จนที่นี่เปิดใช้งานในอีกปีกว่าๆ ต่อมา... (อื่ม...)

ช่างเป็นสนามบินที่เต็มไปด้วยอะไรที่เป็นสามเหลี่ยม

ที่ตม.มีการชี้เราให้ไปเข้าแถวที่ China Passport ด้วย กร๊ากก

เนียน

ตอนก่อนออกเดินทางเช็คอุณหภูมิว่าสูงกว่าศูนย์นิดหน่อย

และด้วยมาถึงตอนบ่าย ก็โอ้ ดูแดดจัด (เหมือนบ้านเราเลย) คงไม่ค่อยหนาวมั้ง

พอออกมาขึ้นรถ ถึงกับเจี๊ยก

หนาว!

หนาวลม!

ลมแรงมากกกก หัวหูปลิว +_+;

แล้วพอนั่งรถออกมาเพื่อจะเข้าเมือง

รถ ติด =[]=

(เฮ่ย ถ้ามันไม่หนาวเนี่ย ปักกิ่งเหมือนกรุงเทพชัดๆ)

กินข้าวเย็นเสร็จ พาไปเดินถนนคนเดินหวังฝูจิ่งต่อ

(เดินได้อย่างเดียวจริงๆฮ่ะ เพราะถนนนี้มีแต่ของแบรนด์เนม - -;;)

ตอนบ่ายที่ว่าหนาว ตอนกลางคืนนี่ยิ่งกว่า

พอรถจอดเทียบให้คนเดินทะลุห้างสรรพสินค้าเพื่อออกมาที่ถนนแล้ว

อิฉันเดินทะลุประตูห้างออกมา 10 ก้าว...

วิ่งกลับเข้าไปตั้งหลักใหม่

รูดซิปเสื้อหนาวถึงคอกับควักถุงมือมาสวมเลยทีเดียวถึงออกไปเดินได้

แต่เราเดินไปดูถนนข้างๆ

  ที่มา fwd เมล์ สารพัดของปิ้งย่าง อยู่ที่นี่เอง

จริงๆมีปลาดาวอยู่ข้างหลังด้วย แต่ถ่ายไม่ทัน (กินยังไงน่ะ?)

เดินๆเสร็จถนนนี้ก็เผ่นเข้าไปเดินในห้าง เจอลูกค้าเดินดุ่มๆถ่ายรูปข้างในกันเกินครึ่ง เพราะหนาวแหง่กๆ ฮา

แหม เห็นแล้วนึกถึงต้นไม้โมเดล

สี่ทุ่มกว่าแล้วค่ะ กว่าจะเข้าที่พัก

พอจัดการเรื่องห้องลูกค้าเสร็จ ไกด์ก็มาสะกิด ว่าให้อยู่ข้างล่างก่อน

เราก็เหอ เอ๋อ อ่า อยู่ที่ล๊อบบี้โรงแรม

ปรากฎว่า...

ทางทัวร์เตรียมเค้กวันเกิดให้ o_O;

เราก็ว๊ากจ๊าก เตรียมทำม๊ายยย ไม่ต้องเตรียมมม เป็นสตาฟนะ ไม่ใช่แขก

แต่เค้กวันเกิดเราไม่กรี๊ดเท่าไหร่ กรี๊ดเทียนวันเกิด

ช่างเป็นเทียนที่หลั่นล้า... 

โอ๊ย เปรี้ยว เป่าเทียนวันเกิดกันที่ Marriott

ครั้งหนึ่งในชีวิต กร๊ากก

มีแขกกิตติมศักดิ์มากินเค้กเดี๊ยนด้วย

ผ่าง!

(เด็กถาปัดจุฬาวงแตกกันไปคนละทิศละทาง)

ใครว่าเค้าดุ ไม่เห็นดุเลย =3=

(หรือเพราะไปเที่ยวก็ไม่รู้)

แล้วก็ไปเดินดุ่มๆย่อยกับอาจารย์อีกตะหาก

หนาวหูหลุด ต้องเอามือคลำๆ ว่ายังอยู่รึเปล่า

ถ่ายห้องพักนิดนึง

กิมมิคของโรงแรมปิดท้าย

Good night chocolate

แค่วันแรกทำไมยาวเหยียดขนาดนี้?

เดี๋ยวเอนทรีหน้าพาไปเที่ยวสนาม Bird nest ค่ะ