OLซิลล่า (พ่นไฟ)

อาคารปฏิบัติการสถาปัตยกรรมและการผังเมือง

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง

มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต

สถาปัตย์ธรรมศาสตร์มีตึกเป็นของตัวเองแล้วค่ะ

(ถึงเด็กรุ่นก่อน>>เจ้าของตังค์ทั้งหลายจะไม่ทันใช้ก็เหอะ T T)

กว่าจะเปิดใช้งานได้จริงๆก็คงปีใหม่ละ

.

ใครใส่สูทก็เข้าไปนั่งกะพวกอ. ในเต็นท์ ใครใส่ชุดนศ. ก็ต้องยืนรับเสด็จไป

(...ดีนะที่ใส่สูท เพราะรองเท้ามันกัดนรกมาก >[]<+)

.

.

เดิมคณะจะใช้พื้นที่ประมาณ 1 ชั้นครึ่ง (ชั้น 6-7) ของตึกวิศวะ

แล้วก็เรียนกันอยู่ในตึกนั้นกับกลุ่มตึกสังคม (SC) ละ

การที่ไม่มีตึกคณะทำให้

การใช้ชีวิตของเด็ก สถ.มธ.จะไม่ค่อยเหมือนที่อื่นเท่าไหร่

เราไม่มายด์เรื่องที่ต้องเรียนกะวิศวะเท่าไหร่

เพราะมันก็ทำงานสายเดียวกันอยู่แล้ว

(แถมประชากรหน้าตาดีก็มีให้เห็นบ้าง เหอๆ)

.

.

...นอกเรื่องแล้ว - -;

.

ตอนปีที่เราเข้ามาเรียน

มีสตูเหมือนที่อื่นๆนะ

แต่ทำงานได้แต่ตอนกลางวัน ค้างไม่ได้

เลยต้องไปทำงานที่หอแทน

ดังนั้นชีวิตกินนอนในสตูเด็กที่นี่ไม่รู้จักฮ่ะ

นอกจากจะไปช่วยงานเพื่อน ม. อื่นที่สตูมัน

ส่วนใหญ่จะอยู่ในหอพักเอเชี่ยนเกมส์

(หมู่บ้านนักกีฬาตอนเอเชี่ยนเกมส์ 1997)

หอดี ราคาถูก แต่ทรัพย์สิน ฯ กวนส้นติงมั่กๆ

มีห้องแบบอยู่ได้ 2คนกับ 4 คน

แต่ปีเราๆเค้าให้เด็กๆอยู่ห้อง 2 คนกัน

.

...ปิดหลังเที่ยงคืน

.

...แยกชาย-หญิง

.

...ห้ามขึ้นตึกฝ่ายตรงข้าม

.

เวลาจะทำงานกลุ่ม

ห้องอ่านหนังสือรวมก็โดนแบนไม่ให้ใช้

เพราะหาว่าเด็กถาปัดทำเลอะเทอะ

(ตรูเก็บให้ทุกครั้งนะเฟ้ย = =+)

.

เวลาซื้อของ

.

ร้านขายอุปกรณ์ทำโมเดลอยู่เมืองเอก - -;

(ธรรมศาสตร์รังสิตห่างจากเมืองเอกนั่งรถเมล์ประมาณครึ่งชม.)

กว่าจะถ่อไปซื้อแล้วกลับมา

ถ้าลืมซื้ออะไรก็ซวยไป

(แต่ตอนนี้มีร้านในมหาลัยแล้ว ชีวิตดีขึ้นเยอะ)

.

.

เวลาส่งงาน

โมเดลยักษ์ยกมาจากหอ

(เพราะทำงานที่หอ ใหญ่ที่สุดทีเราเคยทำ งานเดี่ยว

ยาว 2 เมตร เกือบยกเข้าลิฟต์ขนของไม่ได้ ^^;)

ถ้าใส่รถ2แถวที่วิ่งในมหาลัยได้ก็รอดไป

แต่ถ้าใหญ่กว่านั้นก็ต้องประกอบร่างโมเดลกันเอาที่ตึก

.

.

ฟังดูชีวิตลำเค็ญจัง ลูกเมียน้อยสุดๆ 555+

แต่ความลำบากทำให้รุ่นเราสนิทกันมากนะ

แถมความถึกเป็นคูโบต้า คูโบโกะเป็นแถว ๆ

.

.

เรียนคณะนี้ก็เป็นอย่างงี้แหละ

อยากเรียนต้อง รัก และ อดทน นะคะ

(ฟังดูเหมือนแฟนที่เอาแต่ใจ เหอๆ)

---------------------------

GAIA Commission