W★G

ชะอุ่ย..บลอกเกตบลอกนี้โดนใจอย่างจัง=__=
เรื่องเรียนโทฯต่อแต่หันมาทำการ์ตูนเนี่ยแหละ.... แต่รู้สึกว่าสมองด้านวิชาการของเรามันไม่ค่อยจะactiveเสียแล้ว.. ทำเอาแป๊กได้ทั้งเรื่องเรียนเรื่องวาดเลยล่ะ...=__=ll ตอนนี้ก็โดนอาจารย์ปึ้ดๆใส่ด้วย เหตุเพราะเราชิ่งไปทำโดฯนานไปนิด...(ของเรา..ถ้ามีเรื่องที่รักจะทำอยู่เต็มหัว..งานอื่นจะไม่สนไปเลย)กลายเป็นว่าเราขาดความรับผิดชอบสุดๆไปเลยตอนนี้...
ในฐานะคนเจออย่างเดียวกัน(รึเปล่า?แต่ที่แน่ๆเราไม่มีเกียรตินิยม 555)ขอเป็นกำลังใจให้เกตเน้อ สู้ๆๆๆ

ปล.อีกที(ลืมเขียน)งานวาดเกตเราก็ชอบน้า พยายามเข้าเน้อ~จะเป็นกำลังใจให้><

ง่ะพี่เกตุอย่าคิดมากนะค่ะ นู๋ชอบงานพี่นะ >_<!!!!
พี่เก่งออกพยายามเข้านะค่ะขอให้หายไวๆนะ สู้ๆนะพี่ค่า

พี่เกตสู้เข้าค่ะ
คนเราจะทำอะไรหลายๆอย่างแล้วทำได้ดีพร้อมกันหาได้ยากค่ะ เรื่องเรียน-เรื่องงาน-เรื่องงานอดิเรก,งานที่ชอบ-งานที่ต้องรับผิดชอบ อันนี้ก็เลือกยากค่ะ อย่างทรายเองที่บ้านเค้าก็บังคับให้เรียนหมอทั้งๆที่ไม่เคยนึกชอบเลย ไม่อยากทำงานในโรงพยาบาล อยากทำงานเกี่ยวกับวิจัยมากกว่า แต่ก็ต้องตามใจพ่อกับแม่ ตอนนี้แอบชิ่งไปสอบโควต้าวิศวปิโตรเคมีไม่ให้ท่านรู้ ถ้าได้ก็คงจะบอกท่านทีหลัง

เศร้าเนาะชีวิตเรา อนาคตเรา มันเป็นเรื่องยุ่งยากจริงๆ
พยายามเข้านะคะ ซายะจะคอยเชียร์ วันหลังคงได้ดูผลงานสวยๆของพี่อีกนะคะ

อา พี่เกตุสู้ๆ นะคะ *w* ดะฮั้นรู้ว่าพี่เกตุทำได้ !!!
ตอนนี้พี่คงเครียดเรื่องเรียนอยู่ พักเรื่องวาดรูปไปเรียนก่อนก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เพราะว่าพี่เกตุเก่งอยู่แล้ว เวลาฟื้นฟูอาจจะต้องใช้บ้าง แต่พี่เกตุเดี๋ยวเดียวก็กลับมาเจ๋งเหมือนเดิมแล้ว อาจจะเจ๋งกว่าเดิมเสียอีก หนูเชื่อว่าพี่เกตุคงเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาหลายครั้ง และครั้งนี้หนูก็เชื่อว่าพี่เกตุต้องผ่านมันไปได้เหมือนทุกครั้งละค่ะ สู้ๆ ค่า!!!

ง่า...อย่าเครียดมากนะคะพี่เกตุ ...ความจริงจะบอกให้ไม่เครียดเลยมันก็เป็นไปไม่ได้ = =" เอาเป็นว่าพยายามผ่อนคลายทำใจให้สบายๆก่อนแล้วค่อยหันกลับมาคิดแก้ปัญหานะคะ เพราะถ้าเรามัวแต่เครียดมากเกินไปมันก็จะยิ่งทำให้เราคิดอะไรไม่ออก ดังนั้นหาอะไรผ่อนคลายก่อน พอสมองปลอดโปร่งแล้วค่อยๆคิดหาทางออกค่า ^^
นู๋เองก็ยังไม่ได้เรียนอยู่ในระดับมหาวิทยาลัยก็ยังไม่รู้ว่าเวลาเรียนถึงระดับนั้นแล้วจะต้องโดนความกดดันมากแค่ไหน แต่นู๋พอจะเข้าใจเรื่องที่อาจารย์ให้ความคาดหวังในงานที่ทำอยู่บ้างค่ะ คือห้องที่นู๋เรียนอยู่ถึงอาจเรียกได้ไม่เต็มปากว่าเป็นห้องคิง(เพราะปีของนู๋เค้าผสมๆเฉลี่ยๆกันไป 2 ห้อง)แต่เวลาต้องทำงานห้อง อาจารย์ก็ค่อนข้างชอบพูดในเชิงคาดหวังไว้กับห้องมาก แต่พองานที่ทำออกมามันไม่ถึงระดับที่อาจารย์ท่านหวังไว้ ท่านก็คงผิดหวังจนเปรยๆออกมา แต่ท่านก็คงไม่รู้หรอกว่าไอคำที่ท่านเปรยออกมามันเสียดใจนักเรียนแค่ไหน งานที่ออกมาไม่ใช่ว่าไม่ดี ดีกว่าห้องอื่นๆด้วยซ้ำ แต่ทำไม..แค่มันดีไม่เท่ากับที่เค้าหวังไว้แค่นั้นมันกลับกลายเป็นว่า..ห้องนี้ทำได้แย่... จนอดรู้สึกไม่ได้ว่าการอยู่ห้องนี้มันเหมือนเป็นโซ่คล้องคอยังไงก็ไม่รู้ เรื่องแบบนี้ไม่ว่าใครเจอก็ต้องเฟลกันทุกคนค่ะ แต่ห้ามท้อถอยเป็นอันขาด ><!! ถ้าเราพยายามทำสิ่งไหนก็ตามให้เต็มที่แล้ว ไม่ว่าผลมันจะออกมาเป็นยังไงเราก็จงภูมิใจค่ะว่าเราได้ทุ่มแทให้กับมันแล้ว ผลออกมาดี...ก็เป็นรางวัลให้กับความทุ่มเท ผลออกมาไม่ดี...ก็ถือว่าเป็นอีก 1 ประสบการณ์ในชีวิตคนเรา อย่างน้อยทุกๆสิ่งที่เราได้ทำมันก็เป็นตัวที่จะสอนเราต่อไปในอนาคตค่ะ คนไม่เคยทำอะไรจะรู้จักความว่าก้าวหน้าได้อย่างไร ดังนั้นสู้ต่อไปค่ะ จะดีไม่ดียังไงก็สู้ต่อไป ><@!! คำปรามาสเค้ามีไว้ให้คนฮึดสู้ค่ะ * *+!! (เอ๊ะ...คุ้นๆมั้ยเอ่ย >w<~)
ส่วนเรื่องงานที่ทำอยู่ก็ให้คิดว่าเป็นการฝึกการทำงานในอนาคตค่ะ เพราะในวันข้างหน้าพอเราต้องก้าวออกไปสู่โลกของงานจริงๆแล้วมันคงไม่มีงานไหนที่สวยงามไปเหมือนที่ทุกๆคนคิดเสมอไป เค้าบอกเราว่าจะให้อิสระเรา แต่ในความเป็นจริงแล้วเราเองนี่แหละค่ะที่จะต้องดิ้นรนก้าวข้ามไปหาอิสระนั้นด้วยตัวเราเอง ><!แม้วันนี้เราก้าวออกมาจากเชือกที่รัดเราไว้แค่ 1 ก้าว แต่มันก็ทำให้เราเข้าใกล้อิสระมากขึ้นอีก 1 ก้าวเช่นกันค่ะ ^^
ส่วนงานด้านการ์ตูนของพี่เกตุนู๋ก็ชอบอยู่เหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงค่ะ ^^ สู้ๆนะคะทั้งเรื่องเรียน เรื่องงาน และทุกเรื่องเลย เป็นกำลังใจให้อยู่ค่า >w<b!!!!

พี่เกตุ สู้ๆ!!!!!!!!!!!!!!!
เนื่องจากเราก็เป็นคนที่รักในการวาดรูปและชื่นชมผลงานของพี่มากๆ (แอบสิงบลอกพี่มาได้ซักระยะหรึ่งแล้ว อิอิ)
ค่อยๆคิดนะคะทำใจสบายๆแล้วปัญหามันจะมีทางแก้เอง ...รู้มั้ยคะ
อย่าไปคิดว่าทำไมปัญหามันเกิดขึ้นมาได้ยังไง
เพราะมันจะมีแต่ทำให้ยุ่งยากมากขึ้นนะคะ
ตอนนี้ก็ขอให้ทำใจเย็นแล้วค่อยๆแก้ปัญหาดีกว่า มันจะได้ไม่เปลืองพลัง
ขอให้สู้ต่อไปแล้วทำผลงานดีๆให้เราได้ชื่นชมต่อไปแล้วกัน
เย้ๆๆๆ พี่เกตุจงเจริญ

พี่เกตุสู้ๆนะค่ะ ใครๆก้อต้องมีเหนื่อยบ้างล่ะค่ะ พักบ้างก็ได้เนอะค่ะ จะรอนะค่ะพี่ หนูชอบงานพี่มากๆๆๆๆๆๆๆเลยค่ะ เอาใจช่วยค่ะ

อีกนิดค่ะ นุชเองก็โดนเหมือนกันแหละค่ะ รุ่นนุชตอนม.1เค้าคละห้อง แต่ด้วยความเชื่อเก่าๆอ.ก็เลยยึดมั่นว่าไอ้เจ้าห้องนี้ล่ะ ห้องคิง...พองานออกมาก้อเหมือนที่คุณreiki ว่าล่ะค่ะ "ห้อง1ทำได้แค่นี้เหรอ" พอม.3 คัดห้องคิงไว้ 2 ห้อง แล้วก็เอา 2 ห้องมาคละกันอีกที ห้องนี้เด็กจีเนียสอยู่แล้ว ข้อสอบแค่นี้สบาย อาจารย์แกคงไม่รู้ว่า เด็กจีเนียสของแก ขณะนี้อยากจะย้ายห้องแค่ไหนน่ะค่ะ คงเพราะรุ่นพี่สร้างไว้ดีด้วยมั้งค่ะ เห้อ เรื่องแบบนี้ยิ่งพูดก็ยิ่งเครียดค่ะ

พี่เกตุรู้ไหมว่าตอนนี้เอ้เองก็เป็นเหมือนกับพี่เกตุเลย T_T

เรื่องเรียนวิชาประวัติศาสตร์ตอนนี้ พูดตรงๆเลยว่าเอ้อยากดรอปมันมาก เพราะมันไม่ไหวจริงๆ พื้นฐานภาษาเราก็ไม่ได้แน่นมากมาย ไหนจะเรื่องเขียนที่สู้เพื่อนๆในห้องไม่ได้อีก จริงๆมันจะไม่มีอะไรแล้วเอ้จะไม่คิดมากเลยถ้าวิชานี้มันไม่ได้เป็นวิชาที่โอนหน่วยกิตได้เนี่ย อย่างต่ำต้อง C เอ้ก็ไม่รู้จะไปถึงตรงจุดนั้นไหวหรือเปล่า รู้แต่ว่าตอนนี้คือเฟลมากๆ แล้วก็รู้ตัวเองเลยว่าโดนที่บ้านเค้าคาดหวังไว้มากพอควร (จากเรื่องเทอมที่แล้วด้วย = =" ) แล้วพอคิดว่าตัวเองจะทำไม่ได้ดี น้ำตามันก็ร่วงนะพี่ มันเครียด เครียดเอามากๆถึงมากที่สุด พูดแล้วก็เศร้า เฮ่อ T__________T

พอคิดจะปรึกษาทางบ้าน เขาก็ต้องบอกแน่ๆว่าไม่ให้ดรอป เขาคงคิดว่าถ้าพยายามคงทำได้ แต่นี่มันไม่ใช่พี่ เอ้รู้ลิมิตสมองตัวเองดีเลย ต่อให้พยายามแล้วก็ไม่เท่ากับคนอื่น เฮ่อ พูดแล้วน้ำตาก็จะร่วงเผาะๆ

แล้วพอเรื่องเรียน ก็มาเฟลเรื่องวาดรูปอีก ทั้งรักทั้งอยากทำ แต่ก็ไม่ได้ทำ เศร้ามาก

= =; ช่วงเปิดเทอมรู้สึกแอบมีปัญหาเยอะ
หนูเองก็เป็นเหมือนกันค่ะ
เรียนแค่ป.ตรีก็จะตายเสียแล้ว รายงานมาถมกันจนกองสูง
อยากบอกว่ามีปัญหาเรื่องงานเยอะเหมือนกัน TxT
ยังไงก็สู้นะคะพี่เกตุ วาดไม่ออกก็พักซักนิด
เป็นธรรมดาค่ะ ถ้าเฟลจะวาดไม่ออก

ไม่รู้จะปลอบยังไงแต่ ถ้ามันเป็นงานที่เรารัก แม้จะไม่ได้ตรงสายวิชาที่เรียน ก็ทำได้นะฮะ สู้เค้าคร้าบ!

จากโจรผู้ที่ยัง.....โง่เขลา

ข้าพเจ้าชอบงานของท่านพี่มากจริงๆค่ะ!!!
ถ้าเหนื่อยก็พักบ้าง แต่อย่าทิ้งเลยนะคะ
ยังไงก็พยายามต่อไปนะคะ สู้ๆค่ะ พี่ต้องทำได้แน่ค่ะ

...อนาคตเป็นสิ่งที่ยังมาไม่ถึง เราจึงควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด...

อืม... เข้าใจความรู้สึกค่ะ ถ้าเหนื่อยก็พักเสียบ้าง อย่าไปฝืนเลยนะคะ ทำให้ดีที่สุดก็พอ (หัวข้อวิจัย..อย่างเราจะสอบทุนมง ไปทำวิจัยที่ญี่ปุ่นก็ยังคิดไม่ออกเลย... )

เข้าใจดียิ่งกว่าอื่นใด เพราะตอนนี้ก็หาหัวข้อทำ Master Project (ที่เป็นรุ่นที่โดนคาดหวังให้จบเร็วที่สุดในประวัติการณ์ของคณะ =,=) มันก็เลยมีแต่ความเครียดดดดอยู่ตลอดเวลา บางครั้งก็พยายามวางๆมันลงนะคะ สู้ๆ เป็นกำลังใจให้เช่นกันค่ะ

พี่เกตุสู้ๆนะค่ะ หนูก็ชอบงานของพี่มากเลย พยายามเข้านะค่ะ^^

บลอคโดนใจผมมากเลยฮะ -*- อยากบอกว่าผมก็ประสบปัญหาเดียวกัน -*- อยากทำเรื่องที่รักมากกว่า แต่ก็ไม่กล้าไปเดินทางสายนั้นโดยตรงเพราะฝีมือไม่ถึง แล้วที่ผมเรียนนี่ก็ไม่ได้มีความเชื่อมโยงกะวาดโดฯ วาดกาตูนซักกะนิดเดียว....เหอๆๆๆ เรียนเภสัช -*- ไอหมา AA ยิ่งกว่าอีกรายนั้นเรียนหมอ (ไอ้ปัญหาฝีมือไม่ถึงนี่เฉพาะผมฮะ-*-) ถึงผมจะยังไม่ค่อยเข้าใจเรื่องเรียน ป.โทซักเท่าไหร่(ผมเพิ่งขึ้นปี 1) แต่ก็พอจะเกตว่าพี่เกตุคงจะเครียดพอดู = =a จะพูดว่าอย่าเครียดเลยก็คงห้ามไม่ได้เวลาคนจะเครียด ก็เอาเป็นว่า เอาใจช่วยให้ท่านพี่สบายใจขึ้นเร็วๆละกันนะคะ ผมเชื่อว่าทุกเรื่องย่อมมีทางออกเพียงแต่เราหามันให้เจอ พูดถึงเรื่องความรับผิดชอบแล้วลำบากใจจังฮะกับการต้องเป็นผู้ใหญ่นี่ -*- แต่ถึงยังไงก็อย่าลืมนึกถึงความสุขของพี่เกตุเองด้วยนะคะ (เอิ้ก แต่จะว่าไปหนูก็ยังเด็กกว่าพี่เกตุมาก -*- เรื่องความรับผิดชอบหน้าที่อะไรยังไม่ต้องแบกรับเท่าพี่เกตุ มองโลกยังแคบกว่าเยอะ) ถึงยังไงหนูก็จะเอาใจช่วยทั้งเรื่องงาน เรื่องทุนนะคะ ขอให้พี่ทำสิ่งที่ตั้งใจได้สำเร็จ แต่ยังไงพี่ก็อย่าเพิ่งตีกรอบตัวเองเลยนะคะว่าอะไรมันต้องยังงี้ๆ เพราะบางทีทุกสิ่งทุกอย่างมันเป็นไปตามที่ต้องการทั้งหมดไม่ได้
(เอิ้กนี่หนูไม่ได้พูดให้ท้อ หรือแช่งนา =[]=) เพียงแต่อยากให้พี่เกตุเชื่อมั่นในจุดยืนของพี่เกตุ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหรือผ่านช่วงเวลาไหนๆพี่เกตุก็ยังคงเป็นพี่เกตุแล้วก็ต้องผ่านพ้นไปได้แน่ๆค่ะ

อ่านที่ตัวเองเขียนมาเริ่มไม่เข้าใจ แล้วพี่เกตุจะเข้าใจกะเรามั๊ยเนี่ย -*-

ยังไงก็ตามถึงเรื่องเรียน เรื่องงานเรื่องความรับผิดชอบจะสำคัญ แต่ก็อย่าลืมนึกถึงความสุขของตัวเองแล้วที่สำคัญเรื่องสุขภาพด้วยนะค้า จิตใจกับร่างกายยังไงก็มีความสัมพันธ์กัน ยิ่งตอนที่เราไม่สบายใจยิ่งต้องรักษาสุขภาพดีๆนะคะ ยังไงก็เป็นห่วงท่านพี่และเป็นคนนึงที่คอยชมผลงานท่านพี่นะค้า ^3^

เราชอบงานเกตุนะ
เปนกำลังใจให้อีกคน

ตอนเราเรียนอยู่เราก็รู้สึกคล้ายอย่างนี้แหละเกตุ
นานๆได้วาดที
ก็อาการเดียวกันเวลาทิ้งไปนานๆมาวาดใหม่มันก็
ส่วนใหญ่มันจะเฟลๆคือวาดไม่ออก
แบบนี้เราก็เคยเปนเหมือนกันนะ
แต่ว่า ก็ไม่ทิ้งหนะเวลาว่างเมื่อไรก็จับปากกามาวาดๆ
วิชาที่เรียนคือถามว่าชอบไหมชอบแต่ไม่ได้รักที่จะทำหนะ
คือมีสิ่งที่รักมากกว่า
ยังไงถ้าเกตุเหนื่อยก็พักผ่อนบ้างนะ
จะเรียนให้ดีต้องสุขภาพจิตดีด้วยอย่าหักโหมอย่าเครียดมากเวลาเครียดๆก็หาอะไรเอนจอยๆทำเน้อ
ชีวิตยังอีกไกลยังมีเวลาทำสิ่งที่ชอบอีกเยอะ
เปนกำลังใจให้นะ

เลิกมาเขยนกาตูนดีกว่าคับผมว่า 555